Vibeke Panduro over het inrichten van een vakantiehuis met een beperkt budget en het koesteren van wat we hebben

Wil je liever luisteren? Luister hier naar de aflevering met Sussie Frank en Vibeke Panduro van onze podcast Sommerhusliv of waar je ook naar podcasts luistert.

We zitten in Vibeke Panduro's lichte, kustnabije vakantiehuis in Fjerritslev, Lille Svinkløv. Het vakantiehuis draagt die naam omdat de architectuur met het rieten dak en de delicate, pastelkleurige houten bekleding een soort kleine kopie is van het oude Svinkløv Badehotel, dat slechts een paar kilometer verderop ligt.

Elke houten stoel rond de eettafel waaraan we zitten, is een beetje anders – sommige zijn overblijfselen van toen Vibeke Panduro en haar man, Jesper Panduro, het vakantiehuis overnamen. Vele jaren lang runde het stel het Deense designbedrijf Skagerak, maar na de recente verkoop ervan is het haar nieuwe bedrijf, The Table Project, dat Vibeke Panduro bezighoudt. Dat wil zeggen, wanneer ze niet geniet van het prachtige vakantiehuis.

Wil je zelf het vakantiehuis ervaren? Boek het hier.

Het vakantiehuis Lille Svinkløv heeft er echter niet altijd zo mooi uitgezien als nu – althans niet precies toen het stel het overnam.

»Ik herinner me dat we eromheen liepen en dachten, dit heeft potentieel. Toen vroegen we de makelaar, waarom denk je dat het niet verkocht is? Wacht maar tot je binnenkomt, zei hij. En het was echt vies. Het stonk, en er waren muizen. Het had gewoon jarenlang gestaan en was te moe geweest«.

»Toen we het overnamen, had ik een baan die tijdens corona niet bestond, en toen dacht ik, nu is het zover. Dus begonnen we te schilderen, op te ruimen en weg te rijden. En het mooi te maken en het van ons te maken. Dus we hebben hierboven heel veel uren besteed aan schilderen en schoonmaken«.

80 liter witte verf

En er was verf nodig om het vakantiehuis weer gezellig te maken. Zoveel zelfs dat er maar liefst 80 liter witte verf werd gebruikt, vertelt ze.

»Het plafond is hier niet superhoog. Dus het moest licht zijn. En toen moesten we wat licht van buitenaf binnenkrijgen, dus kozen we ervoor om een paar ramen te vervangen. We wilden de mooie oude behouden. Maar een paar hebben we vervangen, onder andere om een panorama naar de tuin te creëren, zodat je naar de reeën kunt kijken en we meer licht binnenkregen«.

Het is natuurlijk supergemakkelijk om iets te doen als je al het geld van de wereld hebt. Maar ik had eigenlijk een budget dat ik moest aanhouden. Ik had 80.000 kronen om het hele huis te renoveren.

Voor de renovatie stelde Vibeke Panduro zichzelf een uitdaging; ze wilde het huis mooi en gezellig maken met een beperkt budget.

»Omdat Jesper zegt dat het supergemakkelijk is om iets te doen als je al het geld van de wereld hebt. Maar ik had eigenlijk een budget dat ik moest aanhouden. Ik had 80.000 kronen om het hele huis te renoveren. En dat was niet veel, kun je wel zeggen«.

En toen ging ze vrij systematisch te werk:

»We hebben verf nodig, check. En toen gaven we prioriteit aan het kopen van goedkope, licht gebruikte meubels boven bijvoorbeeld design, en aan het gebruiken van sommige die we thuis hadden en die nieuw waren. En toen kochten we wat IKEA, wat vloerkleden, en wat je dan ook maar nodig had, zodat alles kon opstarten. Pas later hebben we prioriteit gegeven aan het uitvoeren van iets grotere projecten zoals een nieuwe keuken en vloer bijvoorbeeld. Dus we legden gewoon een heleboel vloerkleden neer en probeerden de oude vloer een beetje te bedekken. Maar de eerste renovatieronde hielden we op een vrij krap budget«.

Renovatie in budgetvriendelijke etappes

»Het was een fijne oefening om te voelen dat je niet alles duur hoeft te maken, en dat je op die manier kunt renoveren en zorgen voor wat er al is. En ik denk ook dat het erom gaat te proberen te voelen wat voor plek je bent. En dan te proberen daarin te zijn«.

Als het niet te redden is omdat het uit een tijd stamt waarin goedkoop werd gebouwd, dan is er misschien niets anders te doen dan het te vervangen. Maar je kunt er best een tijdje mee leven en het voelen.

»Dus het komt een beetje in etappes«, vertelt Vibeke Panduro.

Sinds de eerste renovatie met een krap budget hebben Vibeke Panduro en haar man verschillende etappes uitgevoerd – waaronder de vloer en de keuken, die ze wilde omtoveren tot een gedurfd kenmerk in het huis. Maar pas nadat ze een geruime tijd in het huis hadden gewoond en hadden gevoeld wat voor hen echt belangrijk was om te updaten, en wat eigenlijk niet.

»Eén ding is hoe je je fysiek inricht, maar een ander ding is ook hoe je er dan in leeft. Ik had eigenlijk gepland dat er een kleine trap naar de bovenverdieping zou zijn, zodat je extra ruimte zou krijgen. Maar in werkelijkheid hadden we die ruimte helemaal niet nodig, kwamen we erachter. Ik bedoel, waarom zou er ruimte moeten zijn voor tien personen, als we meestal maar met zes zijn?«.

»Als je het uiteindelijk narekent, heb ik duidelijk meer geld uitgegeven dan het startbudget in eerste instantie. Op den duur word je die jaren '90-keuken beu, waarbij je jezelf wijsmaakt dat je alleen de handgrepen kunt vervangen. Dat kan ongeveer een jaar, maar dan komt er misschien een tijd dat je denkt, oké. Als het niet te redden is omdat het uit een tijd stamt waarin goedkoop werd gebouwd, dan is er misschien niets anders te doen dan het te vervangen. Maar je kunt er best een tijdje mee leven en het op zijn minst voelen, vind ik«.

Er is geen masterplan

»Het is niet zo dat ik een kant-en-klaar plan heb. Dat is ook een deel van het leven. Dat je voelt wat er nu moet gebeuren, en wat goed kan zijn voor het huis. We hebben bijvoorbeeld ook een terras buiten laten aanleggen, zodat de buitenruimte beter aansluit bij het huis. Zo is het nu eenmaal met een vakantiehuis, de dingen vloeien samen binnen en buiten. Maar er is geen masterplan. Het is altijd in beweging. Ik denk misschien dat dat het verschil is tussen een vakantiehuis en je privéwoning thuis. Thuis heb ik meer een masterplan voor hoe ik denk dat het leven het beste werkt, maar hierboven moet het gewoon goed voelen«.

In het vorige vakantiehuis van het stel renoveerden ze op een vergelijkbare manier, waarbij de renovatie in etappes werd opgedeeld, alleen nog kleiner, en dus ook met kleinere budgetten – een fijne manier om te voelen dat je zorgt voor wat je hebt, vertelt Vibeke Panduro:

»In het vorige vakantiehuis zeiden we bijvoorbeeld altijd, oké, dit jaar moet het gevelraam vervangen worden, en het jaar daarna kregen we een nieuw toilet, enzovoort, dus we hebben deze kleine posten. Dan voelt het eigenlijk ook best fijn om voor een huis te zorgen. Want huizen, dat zijn gewoon omhulsels waar we voor moeten zorgen en die we moeten doorgeven aan de volgende. We mogen ons leven leiden in deze mooie vakantiehuizen en onze huizen, maar in werkelijkheid is het leven veel langer dan de tijd dat we hier zijn. Dus we moeten zorgen voor de plaatsen die we hebben en ze netjes doorgeven aan de volgende. Duurzaam zijn en wat we hebben updaten en ervoor zorgen«.

Respectvol, esthetisch en gedurfd

Bij Vibeke Panduro kriebelt het al om nog een vakantiehuisparel op te knappen; een klein, fijn vakwerkhuis uit 1777 op Bornholm met uitzicht op zee. En dat moet gebeuren met respect en liefde voor wat er al is, vertelt ze:

»De karakteristieke kenmerken moet je natuurlijk behouden. Binnen was er ooit een kuiperij aan de ene kant, en aan de andere kant is het veel te veel verhuurd en is het echt lelijk. Die twee dingen moeten verenigd worden, en dat kan een moeilijke oefening zijn«.

»En dan moet het natuurlijk voorzichtig worden verzorgd, en je moet de omgeving gebruiken die er is, en naar het huis kijken. Er liggen bijvoorbeeld een paar hele mooie tegels die door vele honderden jaren zijn versleten. Die moet je verzorgen en opnieuw gebruiken. Dus het gaat er heel erg om dat je kijkt naar het huis dat je zo gelukkig bent te hebben, en dan probeert er het beste uit te halen, vind ik«.

»Dat wil zeggen, dat je je respectvol inricht. En dan esthetisch en gedurfd,« als het aan Vibeke Panduro ligt.