Verlaten vakantiehuis krijgt na 25 jaar een nieuw leven

Portretserie: Maak kennis met een van onze vakantiehuisverhuurders, die zorgvuldig is uitgekozen om deel uit te maken van Landfolk.

We krijgen heerlijke koffie aangeboden en gaan buiten zitten, waar iedereen kan meedoen aan het gesprek over hun leven in het vakantiehuis hier in To-Bjerg.

Hoe zag het huis eruit toen jullie het destijds overnamen?

Katrine: “We hebben het met de volledige inboedel overgenomen, en er was van alles, van oude tuinstoelen tot een opgezette vos aan de muur. De kinderen hebben er een tijdje mee gespeeld, totdat hij op een dag op mysterieuze wijze verdween...,” zegt Katrine glimlachend. “De makelaar zei dat we waarschijnlijk al een heel eind zouden komen met een beetje witte verf – maar dat was helemaal niet de richting die we met het huis op wilden. Het was hier eigenlijk een echte puinhoop. Het had immers 25 jaar leeggestaan, omdat een van de oorspronkelijke eigenaren plotseling was overleden en de rest van de familie het werk aan het huis niet echt aankon. Dat was echt jammer, want het was de bedoeling dat ze hier hun pensioen zouden doorbrengen. Het goede nieuws is dat ze eigenlijk niet veel aan het huis hebben veranderd. Het ziet er nog grotendeels uit zoals het in 1969 was ontworpen. Het heet een Mallorca-model! Gebouwd in 1972.”

Hebben jullie iets uit die tijd bewaard?

Morten: “We hebben de foto’s van de verkooppresentatie bewaard, het is best grappig om die nu te zien. Dan zie je echt het verschil tussen vroeger en nu. Het enige dat we verder nog hebben bewaard, zijn de originele eetkamerstoelen. Het zijn oude FDB-meubels, die we zwart hebben geverfd, en ze staan hier in de woonkamer heel mooi. Ze passen bij de rest van de inrichting, en het is gaaf om iets te hebben van de oorspronkelijke eigenaren van het huis.”

> Het gaat erom dat we op die manier tot de kern komen van wat we nodig hebben, en dan is er ruimte voor iets anders in plaats van spullen waar we ons mee bezig moeten houden – namelijk het samenzijn.

Wat hebben jullie gedaan om jullie stempel op het huis te drukken, en wat zijn jullie ideeën over interieurinrichting?

Katrine: “De inrichting is sober en eenvoudig. Als er een schilderij aan de muur hangt dat hier niet goed past, dan gaat het er weer af. Het moet er niet zomaar hangen om er te hangen – dan liever een kale muur.”

Morten: “Er is hier zo min mogelijk, op de een of andere manier.”

Katrine: “Het gaat erom dat we op die manier tot de kern komen van wat we nodig hebben, en dan is er ruimte voor iets anders in plaats van spullen waar we rekening mee moeten houden – namelijk het samenzijn.”

Morten: “Je moet het binnen vijf minuten kunnen opruimen! Dat lukt ons niet altijd – maar dat is wel het doel.”

Katrine: “Ja. We hebben immers zoveel spullen weggegooid, omdat dit de plek is waar we naartoe gaan als we even geen prikkels meer nodig hebben. We moeten onze ogen en ons hoofd ontgiften. Het moet het liefst zo eenvoudig mogelijk zijn. Het hoeven ook geen chique of dure spullen te zijn. Het moet zo zijn dat je het ook echt kunt gebruiken.”

Morten: “Maar we hebben wel over elk ding nagedacht!”

Katrine: “Ja, we hebben samen over elk ding nagedacht. En dat gaat van het soort verf en de penseelstreken tot de lamp en het schilderij. Alles was weggehaald, en daarna hebben we elk ding één voor één weer toegevoegd. We hebben liever geen bank dan dat we niet de juiste hebben. Dan hebben we gewoon geen bank gehad.”

Hoe is jullie interesse in kunst uitgegroeid tot een Instagram-account, en hoe hangt dat samen met het vakantiehuis?

Katrine: “Sommigen gaan voetballen, wij verkopen kunst, zoals we altijd zeggen! Naast ons werk besteden we onze vrije tijd aan het redden van kunst en het verkopen ervan op Instagram. En een deel van die kunst heeft hier boven gewoond. We testen of de stukken hier een plek kunnen vinden; zo niet, dan worden ze doorverkocht. We vinden het leuk dat iedereen, ook studenten, zich een echte lithografie uit de jaren ’70 kan veroorloven. Het is niet zo dat we er veel aan verdienen, maar wat we verdienen, wordt vervolgens besteed aan het vakantiehuis. Nu hebben we ook onze 17-jarige dochter erbij betrokken, zodat ze wat zakgeld kan verdienen.”

> Dat je mensen hier kunt binnenlaten, die plezier kunnen beleven aan een plek die zo lang verlaten is geweest. Dat geeft een enorme voldoening.

Jullie vakantiehuis stond jarenlang leeg. Nu wordt het vaak door jullie zelf gebruikt, maar ook door anderen. Waarom is dat?

Katrine: “Ik vind het enorm bevredigend om een vakantiehuis te kopen dat al zoveel jaren leeg en ongebruikt heeft gestaan – en het vervolgens op te knappen zodat andere mensen er gebruik van kunnen maken. Er zijn bijvoorbeeld mensen die hier dit jaar Kerstmis gaan vieren. Dat vind ik zo ontroerend. Dat je mensen hier kunt binnenlaten, zodat ze kunnen genieten van een plek die zo lang verlaten is geweest. Dat geeft een enorme voldoening.”

Morten: “Wij vinden het zelf ook leuk om in andermans huis te verblijven als we op vakantie in het buitenland zijn. En ook al blijf je er maar een paar dagen om de stad te bekijken, het is toch een genot om in iets te verblijven dat voor iemand betekenis heeft.”

Katrine: “We zouden het natuurlijk ook voor onszelf kunnen houden. Af en toe vragen mensen ons hoe we het kunnen verdragen dat anderen in ons beddengoed slapen. Ik vind het geweldig dat er mensen zijn die er gebruik van maken! Mensen gaan er zo zorgvuldig mee om. En we hebben zoveel positieve contacten met de mensen die het vakantiehuis gebruiken.”