Het gekke, geniale idee van Rikke en Morten heeft hun samengestelde gezin dichter bij elkaar gebracht

Waarom hebben jullie besloten een vakantiehuis te kopen?

Voor ons was het gewoon een compleet waanzinnige gok, want we wisten helemaal niet of we het leuk zouden vinden om een vakantiehuis te hebben of dat we liever samen de wereld rond zouden reizen. Ik denk gewoon dat we allebei behoefte hadden aan iets nieuws, en dat terwijl we nog maar relatief kort een stel waren. We woonden allebei in een appartement, ver van elkaar vandaan, en toen dachten we gewoon: “Hoe erg kan het misgaan?”. Het huisje was echt goedkoop, het lag precies halverwege onze woonplaatsen, en het voelde alsof het een plek was waar we elkaar halverwege konden ontmoeten. Als we erop terugkijken, beseften we helemaal niet hoe geniale een beslissing het eigenlijk voor ons was – zowel als stel als als samengesteld gezin met zoveel volwassen kinderen. Het was echt geweldig om te ontdekken wat het voor ons kon betekenen.

> Als we erop terugkijken, beseften we helemaal niet hoe briljant die beslissing eigenlijk voor ons was – zowel als stel als als samengesteld gezin met zoveel volwassen kinderen.

Je vertelt dat jullie nog niet zo lang samen waren toen jullie het vakantiehuis kochten. Heeft het leven in het vakantiehuis jullie iets nieuws over elkaar geleerd?

We zijn allebei geïnteresseerd in het buitenleven, in bouwen en creëren, in veranderen en dingen met onze handen maken. We wilden ons niet in een enorme huizaankoop storten – dat doe je waarschijnlijk niet als je een klein beetje twijfelt of de relatie de afwezigheid aankan, dus het vakantiehuis voelde zo risicoloos. Daar zouden we vast wel weer overheen komen. Hoewel we dezelfde interesses hadden, hadden we nog nooit geprobeerd om samen te werken, waarbij we samen moesten bouwen, samen moesten koken en samen moesten zijn met al die kinderen, die ook nog eens heel verschillend zijn. We kwamen erachter dat we dat allemaal prima aankonden zonder elkaar beu te worden, ons te vervelen of chagrijnig te worden. We hadden nog nooit eerder een dagelijks leven samen geprobeerd, maar dat hebben we in het vakantiehuis wel gedaan. Het werd een soort oefenterrein voor ons als stel.

Nu houden we ontzettend veel van dat vakantiehuis, want het gaf ons de kans om te ontdekken dat we dit samen konden. We zijn echt een goed stel geworden, we zijn echt goede vrienden geworden en we zijn er ook heel goed in geworden om met elkaars kinderen om te gaan. Het werd een plek waar we zowel van alles konden ondernemen als een plek waar we gewoon samen konden zitten en dromen.

> Het werd een plek waar we zowel van alles konden ondernemen als gewoon samen konden zitten en dromen.

Wat heeft een gezamenlijk vakantiehuis voor jullie als gezin betekend?

Voor ons, als volwassenen, heeft het betekend dat we een gezamenlijke plek kregen die onze uitvalsbasis was. Er is enorm veel onzekerheid verbonden aan een relatie wanneer een van de partners voor lange tijd ver weg moet werken. Zou de relatie het überhaupt wel aankunnen dat hij op die manier wegging? Het vakantiehuisje werd voor ons een soort verbintenis – het gaf ons het gevoel iets gemeenschappelijks te hebben, ook al was hij ver weg en was ik hier. Op die manier hadden we iets om samen om te doen, ook als hij thuis was.

Ik heb het ook aan de kinderen gevraagd, en zij vertelden dat ze de kans hebben gekregen om elkaar op neutraal terrein te leren kennen. Iedereen had vrij toen we in het vakantiehuis waren, dus er was niemand die voortdurend in en uit rende. Er heerste rust en vrede, en we hebben elkaar kunnen leren kennen door middel van gezamenlijke activiteiten. We hadden geen internet of televisie, dus speelden we laddergolf, poker, maakten we een kampvuur of gingen we vissen. De kinderen vertellen dat ze dit heel leuk vonden, omdat we op een plek waren waar we allemaal evenveel inbreng hadden. Je kon je niet verstoppen, dus ze hebben er ook actief voor gekozen om mee te doen toen ze in het vakantiehuis aankwamen. Hier kun je je niet zomaar in je kamer verstoppen en je afzijdig houden.

Is het vakantiehuis een ontmoetingsplaats geworden?

Toen we het vakantiehuis kochten, was het niet onze bedoeling dat het een plek zou worden die ons op deze manier bij elkaar zou brengen. Ik denk dat het gevoel dat niemand iemands huis en privacy binnendringt, heel goed voor ons is geweest. We hadden behoefte aan een plek waar we elkaar konden ontmoeten en dingen konden uitproberen. Zowel wij als de kinderen hebben onze eigen stempel op het vakantiehuis kunnen drukken, en iedereen heeft meegeholpen bij het nemen van beslissingen: krijgen we een sauna of een wildwaterbad? Toen waren er de meeste stemmen voor het wildbad. Gaan we nu een shelter bouwen of is het de beurt aan de sauna? De meeste stemmen gingen naar de shelter. Omdat we de beslissingen samen hebben genomen, is hier niemand te gast. Het is onze plek en iedereen heeft er iets over te zeggen.

Dus ja, absoluut. Het is een ontmoetingsplaats geworden. We hebben een aantal werkgroepen gevormd, en iedereen heeft een vinger in de pap gehad. Ik weet niet zeker of we dit hadden kunnen doen met een gloednieuw vakantiehuisje waar we zo in konden trekken. Alle kinderen weten waar de sleutel ligt, en dan gaan ze hierheen met hun vrienden, gezellig samen zijn en koken. Ze helpen mee als we gasten in het vakantiehuis hebben, dus ik weet zeker dat ze het gevoel hebben dat het ook van hen is. Maar we konden natuurlijk onmogelijk weten dat het zo zou worden, en ik ben gewoon heel dankbaar dat dit de realiteit is.

> Die stille rust vanaf de vroege ochtend en het gevoel dat ik de hele dag nog voor me heb, is echt fantastisch.

Moet je extra je best doen om ervoor te zorgen dat iedereen het naar zijn zin heeft als we samen op vakantie zijn?

In zekere zin wel. Maar we praten er vaak over dat dit er gewoon bij hoort. Onze kinderen zijn tussen de 19 en 31 jaar oud, en ondanks hun leeftijd kunnen ze er nog steeds voor kiezen om gewoon even te gaan zitten als ze bij mama en papa thuiskomen. Dan maken we eten, herinneren we ze eraan hun spullen naar hun kamers te brengen en dat ze achter zich moeten opruimen. We lachen dan zo om ze, want het is alsof ze weer kinderen worden, ook al zijn ze volwassen. En aan de andere kant helpen ze ook mee en doen ze dingen uit zichzelf. Ze nemen het initiatief om te koken of boodschappen te doen. Ik vind dat er een goede balans is, maar ik moet ook toegeven dat we er waarschijnlijk ook geen bezwaar tegen hebben om wat extra moeite voor ze te doen. Ik vond het zelf heerlijk om weer even kind te kunnen zijn als ik bij mijn ouders op bezoek was, en dat willen we graag doorgeven aan onze eigen kinderen. We vinden het fijn dat ze het gevoel hebben dat dit hun thuis is en dat ze zich hier kunnen ontspannen. We geven ze de kans om samen te zijn, en het is natuurlijk niet zo dat we ons uit de naad werken om hen op hun wenken te bedienen. We verdelen ook de taken, en hoewel we wel eens een beetje moe kunnen zijn als we naar huis gaan, wordt dat gecompenseerd doordat we het zo gezellig hebben gehad. We vertrekken met het gevoel dat het helemaal fantastisch is geweest, en bovenal gaat het erom dat we ons kleine, mooie en bijzondere gezin een cadeau geven.

Heb je het gevoel dat jullie vakantiehuis een warm hart heeft?

Ik denk van wel, want het is ook een ontmoetingsplaats geworden voor mijn vriendinnen. Hier komen we samen. Mijn vriendinnen vragen: wordt het niet binnenkort weer tijd voor een uitstapje naar het vakantiehuis? En hoewel een van mijn vriendinnen een vakantiehuis in dezelfde omgeving heeft gekocht, komen we nog steeds bij ons samen. Dat van hen is groter en luxer, maar het is alsof we gewoon bij ons zijn. Als ik moet werken, gaan zij gewoon alvast naar boven om alles klaar te maken voor het weekend en dan kom ik later. Het is ontzettend gezellig dat het zo kan gaan. Het betekent ook dat er veel meer mensen zijn die erop letten, omdat de mensen om ons heen het ook als het hunne beschouwen. Het is makkelijker om hulp te vragen bij praktische zaken als ze zelf al in het vakantiehuisje zijn geweest en er tijd hebben doorgebracht.

Ik voel wel aan dat het vakantiehuisleven iets heel bijzonders heeft. Maar wat vind je het allerleukste aan het verblijf in het vakantiehuisje?

Hier is gewoon vrede, licht, rust en koffie. Dat vind ik zo heerlijk aan het vakantiehuis. We hebben een fantastische bostuin en op magische wijze is er hier altijd beschutting. Ik ben zo dol op de ochtenduren, wanneer het licht de woonkamer binnenstroomt en je uitkijkt over de tuin, het bos en de zon achter de bomen. Ik zet mijn koffie, trek mijn pantoffels of rubberlaarzen aan en loop het terras op. Ik neem mijn koffie mee door de tuin, over de paadjes, het grindpad op, sla linksaf en dan sta ik op het strand. Die stille rust van de ochtenduren en het gevoel dat ik de hele dag nog voor me heb, is werkelijk fantastisch. Dan verheug ik me erop dat ik helemaal niets hoef te doen, geen gasten hoef te ontvangen of de kans heb om een of ander project op te starten. Ik ben vaak van plan om helemaal niets te doen, maar dan ga ik toch een meubelstuk opknappen of naar de rommelmarkt om iets te kopen dat ik kan ophangen.

Ik ben natuurlijk ook dol op de avond – het is hier ongelooflijk donker, dus we hebben Dark Sky. Het is zo mooi als de hemel bezaaid is met sterren. De uilen zitten vlak in het bos hiernaast, en het is echt leuk om ze te volgen. Dan zitten we daar onder de warmtelamp, genieten van een glas wijn en luisteren naar hun gekwetter. We praten over van alles en nog wat en sluiten de dag op een gezellige manier af. Het is zo simpel en toch zo fantastisch: er is een kampvuur, een bad in de wildernis, goede wijn en heel veel koffie. Wat wil je nog meer?

> Het is ontzettend fijn om te ontdekken dat je de ruimte hebt om aandacht aan elkaar te schenken en aan elkaars welzijn te denken, juist omdat je het zelf ook goed hebt.

Het klinkt alsof jullie het heel eenvoudige leven omarmen als jullie eropuit zijn?

Ja, het wordt vaak wel heel eenvoudig. We houden weliswaar van koken, maar het blijft vaak gewoon heel simpel. Ik laad mijn batterijen helemaal op als ik daar ben, en als het een drukke week is, kan het niet snel genoeg vrijdag worden, zodat ik weer weg kan. Als ik het zo kan regelen dat ik pas maandagochtend naar huis ga, doe ik dat graag.

Als ik terugkijk op onze mooiste herinneringen aan het vakantiehuis, zijn het vooral de feestdagen die me te binnen schieten. Het vakantiehuis vormt het decor voor die momenten waarop het soms moeilijk kan zijn om een samengesteld gezin te zijn. Dan bakken we appelschijfjes boven het kampvuur en drinken we glühwein buiten, sommigen spelen spelletjes, anderen maken een wandeling. We raken met elkaar verbonden, ook al doen we verschillende dingen. Een van de allerbeste dingen is natuurlijk ook dat we elkaar mogen verwennen. Dat je even een drankje maakt voor degenen die in het buitenbad zitten, gewoon omdat je daar zin in hebt. Het is ontzettend fijn om te ontdekken dat er ruimte is om aandacht aan elkaar te besteden en aan elkaars welzijn te denken, juist omdat je het zelf ook goed hebt.