Maak kennis met de eigenaren van het vakantiehuis, Sarah en Jørgen, uit aflevering 2 van „Sommerhusforvandlinger“

Samen met hun twee zoontjes van drie en vijf wonen Sarah (35) en Jørgen (32) ten westen van Aarhus in een woongemeenschap. Ze hebben elkaar tijdens een studiereis in India leren kennen en woonden eerst een paar jaar samen in Noorwegen, voordat ze zich in Denemarken vestigden. Sarah heeft in Bergen een opleiding gevolgd in zowel antropologie en etnografie als meubelontwerp en architectuur. Jørgen is Noors en werkt dagelijks als software-ingenieur.

> Sommigen wonen hier al 40 jaar, anderen een half jaar, dat is echt heel fijn. Toen we begonnen na te denken over een vakantiehuis, was dat ook vanuit onze levenssituatie en vanuit een klein verlangen om ons als viertal te kunnen terugtrekken; een aanvulling op deze woonvorm.

Het vakantiehuis werd een fantastische aanvulling op hun dagelijks leven in een woongemeenschap samen met andere gezinnen, waarbij de leeftijden variëren van nul tot 73:

»Sommigen wonen hier al 40 jaar, anderen een half jaar, dat is echt heerlijk. Toen we begonnen na te denken over een vakantiehuis, was dat ook vanuit onze levenssituatie en vanuit een klein verlangen om ons met z’n vieren terug te kunnen trekken; een aanvulling te hebben op deze woonvorm,« vertelt Sarah.

»We vinden het heerlijk om zo te wonen en willen dit niet inruilen voor iets anders, maar tegelijkertijd voelden we ook dat het soms fijn zou zijn om gewoon met z’n vieren te zijn. En daarom begonnen we over een vakantiehuis te praten. Op die manier konden we het beste van twee werelden hebben,« zegt ze. »En dan hadden we nog een criterium: het moest binnen een uur rijden van waar we wonen liggen. We hebben geen familie in de buurt; mijn familie woont in Zuid-Jutland en op Seeland, en die van Jørgen in Noorwegen. Het moest dus goed bereikbaar zijn, zodat we er ook in het weekend en tijdens spontane uitstapjes gebruik van zouden kunnen maken. En dat blijkt heel goed te werken“, vertelt Sarah.

Een saaie advertentie en een toeval leidden tot het wow-vakantiehuis

De zoektocht naar het perfecte vakantiehuis begon voor Sarah en Jørgen met het lenen van een vakantiehuis van een paar vrienden – en met een nogal inspiratieloze advertentie:

»We hebben een paar kennissen die een oud huis in Tved hebben, dat we een paar zomers hebben geleend. En toen ontdekten we Skødshoved, en vonden we Mols in het algemeen zo mooi. Dus hebben we veel in die omgeving gekeken toen we op zoek waren naar een vakantiehuis. Het huis dat we nu hebben, stond eigenlijk al een heel jaar te koop toen we het kochten. We hadden de advertentie gezien en hadden zelfs al een bezichtiging geboekt, maar kwamen toch tot de conclusie: aaargh, hadden we daar wel zin in?“, vertelt Sarah.

> Maar het toeval wilde dat we op pad waren om een ander vakantiehuis in de omgeving te bekijken en te vroeg bij de afspraak aankwamen, waardoor we er toevallig langsreden. En toen dachten we gewoon ‘wow’. Het andere huis dat we eigenlijk zouden gaan bekijken, kon daar helemaal niet tegenop.

»Het was een klein huisje en de advertentie was niet bijzonder spannend. En dat is een beetje gek, want ik houd van interieur en heb me een beetje verdiept in architectuur. En toch… ik denk dat het kwam doordat alle meubels van Jysk waren en het zo grijs en wit was. Eigenlijk vind ik dat ik in allerlei dingen mogelijkheden zie, maar de advertentie drukte dat toch een beetje de kop in,“ zegt ze.

Maar het bleek uiteindelijk precies het juiste huis te zijn. „Ons vakantiehuis ligt aan het einde van een weg, dus er liggen open velden voor het huis in zuidelijke richting, en we hebben geen buren aan de oost- of westkant. En dat kon je gewoon niet zien in de advertentie. Maar het toeval wilde dat we op pad waren om een ander vakantiehuis in de omgeving te bekijken en vroeg bij de afspraak aankwamen, waardoor we er toevallig langsreden. En toen dachten we gewoon ‘wauw’. Het andere huis dat we eigenlijk zouden gaan bekijken, kon daar helemaal niet tegenop.”

Een van de veranderingen die ze na de overname en vóór ‘Sommerhusforvandlinger’ in het vakantiehuis hebben aangebracht, is het plafond tot aan de nok, dat er iets anders uitzag. Het huis uit de jaren ’60 was namelijk zo gebouwd dat de spanten zichtbaar waren, maar met het plafond vlak boven de spanten. Bovenop het oude plafond had de vorige eigenaar nog een extra plafondlaag aangebracht bovenop de spanten, met extra isolatie, en dat had 15-20 centimeter van de plafondhoogte van het vakantiehuisje afgenomen. Daarom kozen Sarah en Jørgen ervoor om het plafond helemaal tot aan de nok open te maken, nadat ze het hadden overgenomen.

»Het voelde niet zo goed benut als het had kunnen zijn, dus hebben we iemand ingeschakeld om ons te helpen dit te realiseren. En we hebben nog steeds geïsoleerd, maar dan helemaal tot aan de nok in plaats van het onder de spanten aan te brengen, zodat we qua warmte niet veel hebben ingeboet.«

Een leeg canvas en projecten om je in te verliezen

Waarom wilden jullie meedoen aan ‘Vakantiehuis-transformaties’?

»Ik ben vervroegd gepensioneerd vanwege een hartaandoening, maar had me daarvoor altijd voorgesteld dat ik in mijn werkzame leven iets met architectuur en design zou gaan doen. Hartoperaties hebben me op die weg in de weg gestaan, en in het voorjaar kreeg ik toen een vervroegde pensioenuitkering, wat precies goed voelde. Het heeft alleen even geduurd voordat ik erachter kwam dat het zo moest zijn. Maar ik vind architectuur en design leuk. Ik kan me helemaal verliezen in die projecten. Het nadeel is echter dat ik er enorm moe van word. Dus ik moet een beetje oppassen dat ik me niet te veel verlies,” vertelt Sarah.

> Ik kan me helemaal verliezen in die projecten. Maar de keerzijde is dat ik ontzettend moe word. Dus ik moet een beetje oppassen dat ik me niet al te veel verlies.

»Toen ik ons aanmeldde voor de wedstrijd, waren we op het punt gekomen dat we moesten gaan schilderen, en ik denk dat we dachten: ‘Wat is het ergste dat er kan gebeuren?’. We hebben immers kleine kinderen, en Jørgen heeft ook zijn werk. Dus het duurt gewoon wat langer. Ik dacht dat het echt geweldig zou zijn als we wat hulp zouden krijgen. We hadden al een beetje geschilderd en het stapelbed in elkaar gezet, maar de rest was als het ware een leeg doek, wit op wit.“

Waren de plafonds van hout voordat jullie ze schilderden?

„Nee, helaas niet. Was dat maar zo geweest,’ zegt Sarah met een glimlach en een zacht zuchtje. ‘Ze waren wel van hout, maar heel erg wit gebeitst op die typische jaren-’90-manier. Dat was waarschijnlijk een poging om het lichter te maken, dat konden we wel zien, maar dan hadden we liever de ruwe houten plafonds gehad zoals ze oorspronkelijk waren toen het vakantiehuis in de jaren ’60 werd gebouwd. Dat heeft volgens mij ook echt sfeer. En we hebben het ook geschilderd omdat het plafond twee verschillende kleuren had, nadat we ervoor hadden gekozen om niet al het oude materiaal weg te halen, maar alleen tot aan de spanten. Dus vonden we het beter om alles in één kleur te schilderen,“ vertelt ze.

> De plafonds waren wit gebeitst op die ietwat jaren-’90-achtige manier. Dat was waarschijnlijk een poging om het lichter te maken, maar ik heb liever de ruwe houten plafonds zoals ze oorspronkelijk waren toen het vakantiehuis in de jaren ’60 werd gebouwd. Ik vind dat ook echt sfeer geven.

Zo ziet het vakantiehuis er nu uit

Hebben jullie iets veranderd sinds de opnames van het programma?

»Ik vond de decoratieve spulletjes die in het vakantiehuis zijn gekomen erg leuk. Ik heb de fotowand een beetje aangepast, en er was een ontzettend mooie spiegel die nu een plekje in de badkamer heeft gekregen. En we wilden graag een platenspeler in de woonkamer, dus is er in de hoek wat opbergruimte voor gekomen,” vertelt Sarah.

In de keuken stond vóór de make-over een plank uit de jaren negentig, maar er is sindsdien toch weer stiekem een plank binnengeslopen:

»In de keuken moest die plank die er eerder hing er echt gewoon af, daar waren we het helemaal over eens. Er was in plaats daarvan een leuk kapstokje opgehangen, dat we wel leuk vonden, maar uiteindelijk heb ik toch weer een andere plank opgehangen, die iets gezelliger is dan de oude, want we kwamen toch een beetje ruimte tekort voor kopjes en koffiespullen. En het was natuurlijk heel, heel makkelijk om die op te hangen, nu alles er zo mooi uitzag,” zegt Sarah met een glimlach.

De balans vinden en de controle loslaten

Wat heeft de transformatie van het vakantiehuis voor jullie betekend?

»Allereerst was het een leuke ervaring, waarbij je op verschillende vlakken even uit je comfortzone werd gehaald. Zowel door op verschillende vlakken de verantwoordelijkheid uit handen te geven, als door voor de camera te staan. En ik weet niet waarom, maar die ervaring zelf had ik helemaal niet in mijn overwegingen meegenomen toen we ons aanmeldden om mee te doen,“ zegt ze lachend. „Ik ben niet zo dol op het staan voor de camera, en ik weet nog steeds niet helemaal of ik het programma durf te kijken. Maar dat hebben we erbij genomen,“ lacht Sarah. »Onze verwachtingen waren dus gericht op een ervaring, en ik denk dat we die hebben gekregen. Het was leuk en ontzettend gek.«

»Maar het heeft er ook toe geleid dat we een aantal projecten van de grond hebben gekregen die we ons hadden voorgenomen, waar we mee aan de slag moesten, maar waarbij we net op een punt waren gekomen waarop we het gevoel hadden dat we er niet meer tegen konden. En het was echt, echt gaaf om weer een beetje de smaak te pakken te krijgen, een duwtje in de goede richting te krijgen en te beseffen dat je gewoon ergens moet beginnen, en dat het dan de tijd kost die het kost. Een uurtje hier en daar levert ook al veel op. Ik kan wel eens de neiging hebben om veel projecten te hebben, waarbij Jørgen dan helemaal, pfff, tot stilstand komt, alleen al door te horen over al mijn goede ideeën. Maar achteraf zei hij dan: ‘Oké, laten we nu gewoon wat verf kopen, dan kunnen we dat schuurtje ook meteen schilderen.’ Dat hij het gewoon kon overzien. En we zijn gewoon zo blij om daar te zijn, het is zo gezellig,” vertelt Sarah en licht toe:

“We willen die dingen natuurlijk vaak zelf doen, maar worden vaak afgeremd door het idee dat het geen werk mag zijn. En hoewel we het vaak leuk vinden om aan de slag te gaan, kunnen de kinderen ons ook wel een beetje saai vinden als het alleen maar om werk gaat. Dus we proberen echt een balans te vinden», vertelt ze.

> We hadden ons helemaal niet kunnen voorstellen dat de plafonds geschilderd konden worden, dat is eigenlijk best gek. Je schildert toch de muren, dachten we. Maar het geeft een beetje meer een knusse sfeer. Dat vinden we leuk.

Maar het heeft vooral Sarah ook iets anders gegeven, iets wat misschien niet was ingecalculeerd:

»Het was eigenlijk een enorme oefening voor mij om het los te laten. Het los te laten en een ervaring op te doen in plaats van alles te willen sturen en controleren. En dan tegen jezelf te zeggen: je kunt het altijd veranderen als het je niet bevalt. Toen dacht ik: dan kan ik er met een open blik aan beginnen.

> Ik ben niet zo dol op het staan voor de camera, en ik weet nog steeds niet helemaal of ik het programma durf te bekijken. Maar dat hebben we erbij genomen. We verwachtten een ervaring, en die hebben we gekregen. Het was leuk en ontzettend gek.

En dan dat gedoe met het schilderen van muren en plafonds in dezelfde kleur, dat had ik nooit gedaan, en we vinden het echt geweldig. Ik vind dat het heel goed werkt,” zegt ze en vertelt verder dat het hen verraste hoeveel er was gebeurd toen ze weer naar binnen mochten:

»We hadden ons helemaal niet kunnen voorstellen hoeveel ze zouden volbrengen. Als ik me had voorgesteld dat ze de muren zouden schilderen, en dan komen we binnen en zijn de deuren geschilderd, zijn de plafonds geschilderd, is de keuken geschilderd, zijn de balken geschilderd… Ik vond dat ze heel veel hadden volbracht!« zegt ze lachend

Grotgevoel en designmeubels

Wat de inrichting betreft, is het vooral datgene wat ze het ‘grotgevoel’ noemen waar de familie verrassend blij mee is geworden.

»We vinden het leuk dat het zo is geworden. We hadden ons helemaal niet kunnen voorstellen dat de plafonds geschilderd konden worden – dat is eigenlijk best gek. Je schildert toch de muren, dachten we. Maar het zorgt wel voor wat meer grotgevoel,” legt Sarah uit en voegt eraan toe:

> En ik vind dat de meubels van Karup ontzettend goed passen bij deze vakantiehuisjes uit de jaren ’60 en ’70. Het past er gewoon verdomd goed bij.

“Eerst dachten we zelf dat het vakantiehuisje lichter moest zijn; licht, luchtig en eenvoudig ingericht. Maar met die lichtgrijsgroene kleur die nu op de muren en plafonds zit, is het heel grotachtig geworden, en ik vind eigenlijk dat het heel erg goed werkt, ook met die donkere balken. Dat vinden we leuk, dat grotgevoel. Ik vind de kleurkeuzes in het huis mooi, die vind ik echt tof.“

Bij de make-over hoorden meubels van Karup Design, en met haar achtergrond in meubelontwerp heeft Sarah daar een scherp oog voor.

»Ik vond het leuk om tijdens mijn opleiding meubels te bouwen. Verder ben ik geen fan van merken en zo, maar ik vind dat Karup echt heel veel toffe dingen heeft. Dus we zijn erg blij met die meubels. En ik vind dat de meubels van Karup ontzettend goed passen bij deze zomerhuisjes uit de jaren ’60 en ’70. Ze passen er gewoon verdomd goed bij,” vertelt ze en licht toe:

“En we zijn ook erg blij met onze nieuwe uitschuifbare bank, die kleiner is dan degene die we eerder hadden. We hadden een slaapbank nodig voor als we de schoonfamilie op bezoek krijgen, en die stond daar eerder was gewoon gigantisch en nam veel ruimte in beslag in die vrij kleine kamer. Dus die futonbank, daar zijn we echt blij mee – die is echt gaaf. En Jørgen is dol op het dagbed onder het raam. Hij vindt het fijn om daar op te lezen. Hij is er echt dol op“.

»En de kindermeubels zijn ook een echte hit geweest. De halvemaanvormige kussens hebben we zowel binnen als buiten gebruikt; ze kunnen in elkaar worden gezet en uit elkaar worden gehaald, en de kinderen hebben erin gezeten als ze met Lego speelden of tv keken. Ze zijn dus een enorme hit geweest. Ik was van tevoren wel een beetje gespannen, want waar hadden we eigenlijk ruimte voor? Maar er was ruimte voor meer dan we dachten“, zegt ze.

Heb je de uitzending over de make-over van het vakantiehuis nog niet gezien? Bekijk hem dan hier – of klik hieronder om meer foto’s van het vakantiehuis te bekijken en het te boeken.