Sarah kocht een vakantiehuis met haar schoonmoeder: “Ze zou eigenlijk alleen een stille vennoot zijn”

Wil je liever naar de aflevering luisteren? Luister hier naar de aflevering met Sarah Winge van onze podcast “Zomerhuisleven” of waar je ook naar podcasts luistert.

“Het is een sneeuwstorm buiten, er is geen koffie meer in de kan, en je zit opgesloten met je schoonmoeder. Hoe zou dat voelen? Voel het diep in je buik. Kun je eroverheen komen?” Zo beschrijft vakantiehuiseigenaar Sarah Winge enkele van de overwegingen die ze maakte voordat ze samen met de moeder van haar man investeerden in een vakantiehuis.

Toen Sarah Winge en haar man een vakantiehuis wilden kopen, lag haar budget vrij ver van de prijzen in Rørvig, waar ze zelf in haar jeugd de zomers in het vakantiehuis had doorgebracht. Dus toen haar schoonmoeder aanbood om een stille vennoot te zijn, was dat een welkome gelegenheid om de droom van een vakantiehuis met voldoende ruimte te verwezenlijken, in een gebied dat veel voor hen betekende.

En met inflatie en stijgende rentes is het idee om het vakantiehuis met meerdere mensen te delen alleen maar relevanter geworden. Ben je een van degenen die droomt van het kopen van een vakantiehuis, maar niet noodzakelijkerwijs de middelen heeft, dan kan het interessant zijn om verschillende manieren van vakantiehuisbezit te verkennen. Als je overweegt je vakantiehuis te verkopen, kan het op dezelfde manier een oplossing zijn om een deel van het vakantiehuis aan vrienden of familie te verkopen.

Voor Sarah Winge wordt het echter snel duidelijk dat haar schoonmoeder ook bepaalde voorkeuren heeft met betrekking tot de investering, en dat het partnerschap uiteindelijk een stuk luider dan stil blijkt te zijn. Toch is Sarah Winge's ervaring positief en vol vreugde, en ze begeleidt je naar goede manieren om samen te werken in situaties waarin het samen bezitten van een vakantiehuis een uitdaging kan zijn – en hoe je de relatie waarin je je bevindt navigeert, wanneer je verschillende wensen hebt en op verschillende plaatsen in het leven staat, wat vaak het geval is als je een vakantiehuis koopt met een ouder of schoonouder.

Het werd ons snel duidelijk dat ik het liefst hierheen wilde, naar Odsherred en heel graag naar Nykøbing Sjælland, het liefst Rørvig, maar daar hadden we absoluut geen budget voor.

Wanneer we met Sarah Winge spreken, zitten we in het kleine, gezellige vakantiehuis uit 1966 in Nykøbing Sjælland, omringd door witgeschilderde houten panelen, tweedehands meubels en speelgoed op de vloer, wat getuigt van kinderen die zich vermaken. Hier brengt zij, samen met haar man en hun twee kleine kinderen, vele uren door tijdens vakanties en weekenden, vaak in het gezelschap van Sarah Winge's schoonmoeder.

“We kochten het vakantiehuis in de zomer van 2019 en namen het in november 2019 over, en we hebben het sindsdien voortdurend gemoderniseerd in het tempo dat mogelijk is met een kleintje. Mijn schoonmoeder is ook echt een grote steun geweest bij het schilderen en het aanleggen van de tuin.”

Wat was jullie proces vanaf het moment dat jullie besloten een vakantiehuis te willen, totdat jullie de sleutels van deze plek in handen hadden?

“Het is eigenlijk een waanzinnig lang proces. Ik ben zelf opgegroeid met een vakantiehuis, mijn vader heeft een vakantiehuis in Rørvig, dus ik ken het gebied goed. En ik denk echt dat ik altijd heb gedacht dat ik een vakantiehuis wilde dat ik met mijn kinderen kon delen, net zoals mijn broer en ik hadden.”

“Dus ik heb voortdurend gecheckt, ik denk dat ik dagelijks op Boliga zat om te zien wat er beschikbaar was. Ik weet niet hoeveel bouwkundige rapporten ik heb gelezen. Het werd ons snel duidelijk dat ik het liefst hierheen wilde, naar Odsherred en heel graag naar Nykøbing Sjælland, het liefst Rørvig, maar daar hadden we absoluut geen budget voor. De prijzen zijn daar gewoon anders.

Daar werd het pas echt duidelijk dat, oké, dit is nu een project dat we samen hebben. Het zijn niet alleen wij en wat financiële hulp. Het is iets wat we samen doen.

“En we zagen dat het moeilijk zou worden om iets te vinden dat ons kon bieden wat we eigenlijk zochten; met ruimte voor gasten en ruimte om je uit te leven en te genieten en toch die goede sfeer te behouden. En dat tegelijkertijd in redelijke staat was, want noch ik, noch mijn man zijn handig. Dus we begonnen ook naar andere plaatsen te kijken. Maar we hadden geen goed gevoel, want we kenden de andere gebieden niet,” vertelt Sarah Winge.

“Op een gegeven moment denk ik zelfs dat het mijn schoonmoeder zelf was die zei: ‘wat als ik jullie stille vennoot ben? Dat kan jullie misschien helpen’. Dat veranderde alles, want plotseling hadden we een veel groter budget. En toen werd Nykøbing Sjælland plotseling weer relevant.”

‘Stille vennoot’, wat houdt dat in?

“In het begin was het ‘ik wil jullie graag helpen, dus ik koop een aandeel in het vakantiehuis, maar het is jullie vakantiehuis’. We hadden ook afgesproken dat ze hierheen kon komen, maar in het begin was het vooral financiële hulp en een gezellig idee: we waren het er allemaal over eens dat het waanzinnig leuk is om met meerdere generaties samen een huis te bezitten.”

“Toen we naar vakantiehuizen begonnen te kijken, vroegen we haar veel om advies. Het was belangrijk voor ons dat zij ook iets te zeggen had. Dat zorgde er dan ook voor dat ze vrij snel niet zo’n stille vennoot meer was, maar het was een mooie overgang. We hadden wat extra gesprekken over wat we allemaal dachten.”

Ik was in het begin behoorlijk nerveus. Maar gezien hoe erg het had kunnen gaan, is het echt goed gegaan, maar het heeft ook voortdurende gesprekken over onze verwachtingen gevergd.

“En we hebben vrij verschillende prioriteiten. Zij is heel erg van ‘de buitenkant moet goed zijn, de ramen moeten van hoge kwaliteit zijn’, terwijl ik meer ben van ‘nee, het moet gezellig zijn, we moeten wat leuke meubels hebben’. Zij is werktuigbouwkundige, dus de elektra moest in orde zijn, en dat zijn enkele van de praktische zaken die in orde moesten zijn, waar we rekening mee moesten houden. Daar werd het pas echt duidelijk dat, oké, dit is nu een project dat we samen hebben. Het zijn niet alleen wij en wat financiële hulp. Het is iets wat we samen doen.”

Hoe is het om een vakantiehuis te hebben samen met je schoonmoeder?

“Ik vind het fantastisch. Ik moet toegeven dat ik in het begin behoorlijk nerveus was. Ook omdat het mijn schoonmoeder is, het is niet mijn eigen familie. Maar gezien hoe erg het had kunnen gaan, is het echt goed gegaan, maar het heeft ook voortdurende gesprekken over onze verwachtingen gevergd.

Waarover?

“Over de projecten. We hebben voornamelijk veel geschilderd en ingericht, veel dingen gevonden op de blauwe krant. Het ging eigenlijk niet zozeer over hoe het ingericht moest worden, maar over praktische zaken zoals ‘hoe zit het met het terras, wat moeten we daar hebben?’. We willen ook graag op een later tijdstip uitbreiden, hoe doen we dat, en als we hier samen zijn, moeten we dan praktische dingen doen, of is het alleen ontspanning?”

“Dus daar hebben beide partijen echt verteld over hun verwachtingen. Want wij zijn een gezin met kinderen, en zij is waanzinnig actief. Ze is goed in het laten gebeuren van dingen, dus op die manier zijn er soms twee verschillende energieën samengekomen.”

Hoe hebben jullie het over jullie verwachtingen gehad, zo heel praktisch, als jullie hier bijvoorbeeld een weekend samen zijn?

»Als het maar een weekend is, dan is het niet zo veel. We hebben een gedeelde Google-kalender, waar we allemaal kunnen zien wanneer we hier zijn. En we praten ook vaak met elkaar, want zij heeft ook een appartement in Kopenhagen. We zijn hier vaak en zij werkt in Kalundborg, dus het gebeurt ook wel eens dat ze langs de hut rijdt en overnacht. En het is niet zo dat een van ons om toestemming moet vragen om langs te komen, dus zo is het gewoon. Dan komt oma altijd langs, of wij komen langs terwijl oma hier is«.

»Maar het is meer als er iets gedaan moet worden. Bijvoorbeeld in de paasvakantie of zomervakantie, dan praten we erover als er projecten zijn die we willen aanpakken, en wat realistisch is in verhouding tot de middelen die wij primair hebben, als we twee kinderen hebben«.

Beide partijen hebben echt verteld wat onze verwachtingen zijn. Want wij zijn een gezin met kinderen, en zij is ontzettend actief.

Die dynamiek die ontstaat wanneer je met meerdere families bent, is echt interessant. Je bent allemaal familie van elkaar, maar toch ben je elk je eigen kleine eenheid, en moet je het over dingen eens worden.

»Ja, en daar denk ik absoluut dat we die in het begin moesten vinden, omdat er echt twee verschillende energieniveaus zijn. Als mijn schoonmoeder hier is, dan rijdt ze naar binnen, en dan regelt ze van alles in de tuin en maait ze het gras, en ze is echt ontzettend efficiënt. Als zij mocht bepalen, dan denk ik dat we veel meer dingen hadden gedaan dan we nu hebben gedaan«.

En hebben jullie een gezamenlijke samenvatting, of hoe doen jullie dat? Hebben jullie het in de kalender staan?

»Precies in het begin hadden we van die planningsvergaderingen, en we kwamen samen en zeiden: wat is het volgende project, wat denk jij, wat denken wij, en zijn er andere dromen die we ook graag willen realiseren? Dus ja, dat zou ik zeggen. Het is niet meer zo, maar we hebben net zo'n planningsvergadering gehad omdat we de woonkamer wilden uitbreiden met een glazen pui naar de tuin. Daar hebben we gezeten en gesproken over wat we willen en daarin zijn we ook erg verschillend.

»We hadden ook een timmerman hier, waar zij ook bij was, aan wie we moesten vertellen wat we wilden. En toen waren er meerdere keren dat we zoiets hadden van, ja, daar zijn we het niet helemaal over eens, dus daar zullen we wel offertes voor beide dingen moeten krijgen. Ik denk dat hij kon merken dat we niet helemaal duidelijk waren«.

Wat doen jullie als jullie het niet eens zijn?

»We praten veel over de dingen. We zijn nog niet op een punt geweest waar een van ons zoiets had van ‘dat gaat niet’. Ik denk over het algemeen dat we gelukkig veel eens zijn, of we vinden een compromis. Maar op dit moment is het een gevoelig punt. We willen graag roeden in de ramen, en daar denkt mijn schoonmoeder erg aan de stroom, en dat het het beste is met één heel glas. We zijn nog niet helemaal uit over de ramen, maar dan gaan we een beetje vooruit, en dan hebben we weer een vergadering waarin we kijken of we nog steeds op dat punt zijn. ‘Wat als het een heel raam wordt waar de roeden op geplakt zijn? Kunnen we elkaar daar ontmoeten?’«

»Het is een lang proces, maar tot nu toe zijn we het elke keer eens geworden, omdat we ook om beurten compromissen sluiten. Onder andere het schilderij daar, dat is van mijn schoonmoeder, daar moet ik een compromis over sluiten. Want dat betekende iets voor haar. Als ik mocht kiezen, dan had het daar niet gehangen, maar dat is helemaal prima, want het is ook belangrijk dat zij iets te zeggen heeft«.

Jouw schoonmoeder heeft haar eigen kamer. De oma-kamer. Is dat verboden terrein voor iedereen behalve haar?

»Qua interieur raken we het niet aan. Dat heeft ze niet gezegd, dat hebben we gewoon gedacht. Dat bepaalt zij zelf. Zij heeft ook zelf het bed en de meubels uitgezocht. Als we ergens moeten slapen waar het helemaal donker is, dan kan dat prima. Maar qua interieur is het van haar. En toch ook weer niet, want we gebruiken het om spullen op te bergen. Dat pakt ze heel netjes op«.

Hebben jullie een bagatelgrens voor inrichting en beslissingen? Zijn er dingen waarvan je denkt dat je die keuze gewoon maakt, of praten jullie over alles?

»Nee, in het begin spraken we over alles. ‘We zijn van plan dit te kopen, wat vind je ervan?’ Ze heeft een mening als je haar ernaar vraagt, maar ze is eigenlijk zo van: doe maar. En dan heeft zij de tuin. Dus we hebben het perceel verdeeld, dus nu vraag ik niet meer. Dan ben ik de enige die verantwoordelijk is voor de inrichting. En ik denk ook dat het leuk is om te komen kijken wat er nieuw is. Ze is gelukkig mee met mijn stijl, en soms komt ze ook met iets dat ze in die stijl heeft gekocht. Maar ik denk ook dat ze het graag wat spartaaner wil hebben, dus daar sluiten we een compromis. Zij haalt wat weg, ik zet wat neer. Dus we hebben een leuk klein spel samen«.

Als je iemand erbij kunt krijgen, dan zou ik echt in kaart brengen wat ieders verwachtingen zijn. En ik had ook van tevoren besloten of ik potentieel drie weken in de zomervakantie met mijn schoonmoeder zou kunnen zijn.

Als je een goede raad zou moeten geven aan iemand die deze hutdroom heeft, en die deze niet helemaal kan verwezenlijken zonder anderen erbij te hebben – bijvoorbeeld een lieve schoonmoeder – of aan iemand die nu een mooie hut heeft, maar overweegt te verkopen omdat ze vinden dat het een te grote hap is, wat zou je hen dan aanraden?

»Ik vind in ieder geval niet dat je moet verkopen, voor ons biedt het zulke goede mogelijkheden het hele jaar door. Dus dat zou ik nooit iemand aanraden. Maar als je iemand erbij kunt krijgen, dan zou ik echt in kaart brengen wat ieders verwachtingen zijn. En ik had ook van tevoren besloten of ik potentieel drie weken in de zomervakantie met mijn schoonmoeder zou kunnen zijn. Het is redelijk belangrijk dat je het goed kunt vinden met degenen die je uitnodigt. En ook, welke focusgebieden je kiest. Kun je elkaar ondersteunen of zal het te veel botsen? Dat is natuurlijk moeilijk te weten voordat je het daadwerkelijk doet. Maar dat je eerst een paar goede gesprekken hebt, dat zou ik aanraden«.

»Voordat mijn schoonmoeder in beeld kwam, hadden we ook een gesprek met mijn jongere broer, die anderhalf jaar jonger is dan ik, of zij geïnteresseerd zouden zijn. Zij waren financieel helemaal niet in staat om dat te doen. Maar het moet wel iemand zijn met wie je het goed kunt vinden, en met wie je jezelf potentieel elke dag drie weken lang in de zomer kunt zien«.

Waar is jouw man hierin?

»Ik denk dat hij zich misschien een beetje voelt als een luis tussen twee nagels. Ik denk misschien dat hij ook meer mijn stijl heeft, maar het is natuurlijk zijn moeder. Dus hij wil uiteraard ook dat zij blij is, en dat zij zich thuis kan voelen. Ik denk soms dat hij het een beetje moeilijk vindt. Maar er zijn geen slechte vibes of iets dergelijks geweest, dus het is voor ons allemaal mogelijk geweest om erin te zijn. Maar ik denk heel duidelijk dat hij het het beste zou vinden als we het gewoon eens konden zijn«.

Het is redelijk belangrijk dat je het goed kunt vinden met degenen die je uitnodigt. En ook, welke focusgebieden je kiest. Kun je elkaar ondersteunen of zal het te veel botsen? Dat is natuurlijk moeilijk te weten voordat je er samen in staat. Maar dat je eerst een paar goede gesprekken hebt, dat zou ik aanraden«.

Wat heeft het feit dat jullie deze hut samen bezitten gedaan met jullie relatie tot elkaar?

»We zijn veel meer samen geweest, en dat heeft ook een groot verschil gemaakt in relatie tot onze kinderen. Zij mogen haar nog meer zien, en dat is erg gezellig. Je kunt echt zien dat hun relatie veel hechter is geworden. Als we zeggen dat oma komt, dan loopt onze oudste dochter van vier rond en zegt “oh, oma komt woensdag, oma komt. Oh, we gaan morgen oma bezoeken’. En ze hebben het ook erg leuk. Zij is een erg actieve oma. Ze springen samen op de trampoline en spelen ijswinkel in de zandbak. Het is zo fantastisch om te zien. Zij kan andere dingen, die wij niet kunnen. Ook als we een kleine baby hebben, die soms meer van onze aandacht vraagt«.

Denk je dat er tijden zullen komen dat jullie hierboven willen zijn, alleen jullie vieren?

»Dat denk ik eigenlijk niet. Het is natuurlijk gezellig, maar ik denk eigenlijk dat het, ongeacht wanneer zij langs wil komen, eigenlijk oké zou zijn. Dat hebben we tijdens corona ervaren. Toen woonden we hierboven. Ook met betrekking tot besmetting en dergelijke. Maar het was eigenlijk heel gezellig om deze plek samen te hebben, en om samen in isolatie te zijn. Ook als we ons Kopenhaagse leven ontvluchten. Het is een heerlijke energie die zij meebrengt«.

Denk je dat ze jullie zou vragen om niet te komen?

»Ja, als ze het voor gasten gebruikt. Ze heeft ook overnacht in het huisje van enkele van haar vrienden, dus ik kan me goed voorstellen dat het voor haar is geboekt. En anders zit ze soms ook thuis te werken. Dan proberen we te vragen of ze bijvoorbeeld vergaderingen heeft, dan komen we niet«.

Op een manier zou het voor mij ook iets veiliger voelen als het mijn kant van de familie was. Soms kan ik me een beetje outnumbered voelen, een beetje in de minderheid. Maar aan de andere kant zou ik het ook erg vervelend vinden als het mijn kant van de familie was. Er staat een andere relatie op het spel tussen mij en mijn eigen moeder.

Had je overwogen om je eigen ouders te vragen of ze mee wilden naar het huisje, in plaats van je schoonmoeder?

»We hebben eigenlijk met mijn moeder gesproken, maar zij was niet helemaal enthousiast over het idee. Ze had eigenlijk wat geld gespaard en zou het leuk vinden. Op een manier zou het voor mij ook iets veiliger voelen als het mijn kant van de familie was. Soms kan ik me een beetje outnumbered voelen, een beetje in de minderheid. Maar aan de andere kant zou ik het ook erg vervelend vinden als het mijn kant van de familie was. Er staat een andere relatie op het spel tussen mij en mijn eigen moeder. Ik hoef misschien niet zo voorzichtig te zijn als het om mijn schoonmoeder gaat, vergeleken met mijn moeder. Ook is mijn moeder erg bezig met interieur en is ze een heel ander type dan mijn schoonmoeder. Mijn schoonmoeder vindt het gewoon heerlijk om hier te zijn, en ze regelt ook alles wat met de tuin te maken heeft«.

We delen het huisje fifty-fifty met mijn schoonmoeder, en daarom ook de kosten van het huisje fifty-fifty. Dus dat was een technisch ding dat bijna de woondroom van onze vaste woning in de weg stond.

Hoe is het om naar de bank te gaan als je in de eerste ronde het budget van één familie had, en dan terugkomt en zegt dat we het budget van twee families hebben?

»Dat maakt het absoluut eenvoudiger. We hebben eigenlijk geen problemen gehad met de bank. We hadden zelf ook wat geld, en dat helpt natuurlijk altijd«.

»Maar waar het een uitdaging was, was eigenlijk toen we onze eerste appartement zouden kopen. We delen het huisje fifty-fifty met mijn schoonmoeder, en daarom ook de kosten van het huisje fifty-fifty. Maar de bank rekent dat alsof je verantwoordelijk bent voor alles. Het was zeker een veiligheidskwestie dat als er iets gebeurt, het duidelijk is dat onze uitgaven stijgen en daarom zou ons beschikbare bedrag lager worden, en daarom konden ze ons bijna deze lening voor dit appartement niet geven. Dus er was veel heen en weer. We hadden natuurlijk ook de zekerheid dat we het huisje konden verkopen. Dus dat was een technisch ding dat bijna de woondroom van onze vaste woning in de weg stond«.

Maar het is jullie gelukt om de situatie uit te leggen?

»Ja, dus het is gelukkig gelukt. Maar het is natuurlijk ook iets waar je op moet letten. Dat wisten we niet, dat als je geld leent, je verantwoordelijk bent voor beide families. Maar zo is het blijkbaar als je geld leent. Dan moeten ze het gewoon berekenen alsof je voor alles betaalt. En dat is natuurlijk belangrijk om te onthouden«.

»Ik wil graag zeggen dat het misschien een beetje moeilijk en zenuwslopend klinkt om aan zo'n groot project te beginnen en er potentieel veel tijd en veel geld aan te besteden, en als het gaat om geld tussen familieleden kan het potentieel heel erg misgaan. Maar ik wil echt zeggen dat het kan lukken, het heeft echt veel voordelen. En het is echt een warme aanbeveling om met meerdere generaties samen een huisje te hebben. Want het is waanzinnig gezellig en je krijgt een andere relatie. Je ziet elkaar in ontspannen situaties, niet altijd met Kerstmis waar veel chaos is. Het kan echt iets toevoegen, vind ik«.

Dit, om niet te koppig te zijn, en echt voorbereid te zijn op het feit dat je compromissen moet sluiten, dat denk ik dat belangrijk is. Want je bent twee families die het huisje delen.

Do's en don'ts, voordat je samen met anderen een huisje koopt

»Drie adviezen die ik graag had gehad voordat we aan het project begonnen, zijn echt om goed te voelen. Probeer je de ergst denkbare situaties voor te stellen. Het is een sneeuwstorm buiten, er is geen koffie meer in de kan, en je zit met je schoonmoeder, opgesloten in het huisje. Hoe zou dat voelen? Voel het helemaal in je buik. Kun je eroverheen komen? Als jullie allebei of allemaal een beetje onder druk staan, kunnen jullie het dan oplossen? En ook om gesprekken te voeren over wat beide partijen verwachten. Praat samen over wat jullie denken? Moeten we doorlopende vergaderingen hebben? Dat is iets wat we hebben ontdekt en wat is ontstaan. We hebben niet gezegd dat we dit nu doen. Maar ik denk eigenlijk dat het fijn zou zijn geweest als we daar vanaf het begin een afspraak over hadden gehad. Het is een beetje heen en weer geweest«.

• Voel goed ~ ben je zeker dat jullie het kunnen oplossen als jullie je in een stressvolle situatie bevinden?
• Voer goede gesprekken over wat beide partijen verwachten voordat jullie kopen. Moeten jullie bijvoorbeeld doorlopende vergaderingen hebben? Wat als een partij van gedachten verandert over iets?
• Spreek van tevoren af of jullie het huisje willen verhuren.
• Wat gebeurt er als een van de partijen zijn vaste woning wil vervangen? Zal het huisje financiële invloed hebben op een andere huisaankoop of omgekeerd
• Bereid je voor op de kunst van het compromis ~ het heeft geen zin om koppig te zijn als er meerdere mensen het eens moeten worden en zich thuis moeten voelen.
• Wees geduldig en heb begrip dat jullie misschien op verschillende plaatsen in het leven staan.

»Ook heb ik enkele ideeën gehad met betrekking tot verhuur. Toen we het huisje kochten, wilden we het heel graag verhuren, en mijn schoonmoeder was daar misschien iets onzekerder over. Dus we hebben echt gesproken over wat als iemand van gedachten verandert. Waar kunnen we elkaar ontmoeten, en wat doen we in die situaties? Voer echt goede gesprekken. En denk dan na over welke invloed het zou kunnen hebben als de vaste woning wordt vervangen? Misschien eerst een gesprek met de bank voeren. Want het zou zo jammer zijn om terug te kijken als we daar stonden en geen appartement konden kopen dat we wilden. Dus dat vind ik in ieder geval belangrijk«.

Ik wil echt zeggen dat het kan lukken, het heeft echt veel voordelen. En het is echt een warme aanbeveling om met meerdere generaties samen een huisje te hebben.

»En wat betreft de don'ts, denk ik dat het belangrijk is om niet te koppig te zijn en echt voorbereid te zijn op het feit dat je compromissen moet sluiten. Want je bent twee families die het huisje delen. En het kan zijn dat je een sterke mening hebt over bijvoorbeeld of het hele huisje rood moet worden geverfd, maar als de andere partij denkt dat dat niet gaat gebeuren, moet je een gesprek voeren en iets vinden dat voor iedereen werkt. Ik vind in ieder geval dat het in onze situatie belangrijk is dat beide partijen zich hier thuis kunnen voelen, ook al kan het moeilijk zijn als je projecten wilt starten voordat iets anders«.

»En ook geduldig zijn. Maar we staan natuurlijk op twee verschillende plaatsen in het leven, als je samen met een ouder of een schoonmoeder koopt. Dat werkt twee kanten op. We hebben bijvoorbeeld net een vaatwasser gekocht. Mijn schoonmoeder vindt het niet erg om met de hand af te wassen, maar als je daar staat en een flesje moet geven, is het gewoon heerlijk om wat technologie te hebben. Dus daar hebben we ook even mee gewacht en over gesproken wat we moeten doen. En omgekeerd ook, er zijn absoluut projecten die zij vorig jaar al gedaan wilde hebben. Maar ja, wees allemaal geduldig«.

Het is waanzinnig gezellig en je krijgt een andere relatie. Je ziet elkaar in ontspannen situaties, niet altijd met Kerstmis waar veel chaos is. Het kan echt iets toevoegen, vind ik.