Het onverwachte toevluchtsoord van Cecilie en Bo: verliefd worden op het leven in een tiny house

We trekken naar het hart van Jutland om Cecilie, Bo en Albert te bezoeken in hun charmante vakantiehuisje uit de jaren ’70, niet ver van Silkeborg. Het gezin woont in Amager in Kopenhagen, en hoewel hun prachtige kleine vakantiehuisje nu fungeert als hun geliefde toevluchtsoord, ver weg van het anders zo hectische stadsleven, was dat niet de bedoeling. Maar toen ze dit juweeltje uit de jaren ’70 tegenkwamen, werden ze er op slag verliefd op.

“We waren eigenlijk niet van plan om een vakantiehuisje te hebben, maar kijk ons nu eens”, zegt Bo. “Het heeft me gewoon zoveel meer gegeven dan ik ooit voor mogelijk had gehouden,” voegt Cecilie toe. “Je stadskind meenemen naar het modderige platteland geeft een vreemd soort voldoening, terwijl we normaal gesproken omringd zijn door asfalt zover het oog reikt.” Door hun vakantiehuisje te delen op Landfolk hebben ze er ook van genoten om andere gezinnen dezelfde kans te kunnen bieden – iets wat ze enorm waarderen nu ze zelf hebben ervaren welke impact het op je leven kan hebben om op deze manier even weg te zijn uit de stad en het dagelijkse leven.

Video afspelen

Verliefd worden op het leven in een tiny house

Toen het gezin voor het eerst de advertentie voor dit kleine huisje ontdekte, dachten ze precies dat: dat het te klein zou zijn voor hun gezin, en ze sloegen het daarom over. Maar ze konden het niet helemaal loslaten en besloten het huis te bezoeken. Ondanks de afmetingen en het overweldigend bruine interieur met donker hout waren ze volledig onder de indruk.

Vers gevallen sneeuw, een knapperend haardvuur en de frisse winterlucht zorgden ervoor dat het huisje ongelooflijk uitnodigend aanvoelde, en op dat moment keken ze elkaar aan en wisten ze dat ze het gewoon moesten kopen. “Ik keek onze makelaar aan en zei dat we een bod wilden uitbrengen, en ik vroeg zelfs om een kleine korting – we zitten tenslotte in Jutland”, lacht Bo, “maar ze vertelde ons dat er de volgende dag nog twee andere geïnteresseerden zouden komen kijken. Ik keek haar aan en zei: ‘Nee, die komen niet’, en dat was dat. Het was van ons.”

Het huis uit de jaren ’70 was van hen. Het kleine huisje met een sfeer die hen deed denken aan een sauna, met zijn houten wanden en bruine interieur. Een klein sigarenkistje dat ze al snel zouden inrichten en tot het hunne zouden maken door het zorgvuldig aan te passen aan hun persoonlijke smaak – met behoud van de integriteit van het oorspronkelijke ontwerp uit de jaren ’70. Tot hun grote vreugde heeft dit toevluchtsoord hen meer geboden dan ze allebei hadden verwacht toen ze het voor het eerst zagen.

> We waren eigenlijk niet van plan om een vakantiehuis te hebben, maar kijk ons nu eens.

Door de kleine omvang van het huis te omarmen en het beste te halen uit wat wonen met minder vierkante voet inhoudt, hebben ze van hun vakantiehuis een plek gemaakt die zich echt onderscheidt van de rest van hun leven. Het heeft hen geïnspireerd om daar op een eenvoudigere manier te leven, met minder spullen en meer tijd om te verspillen. Op een positieve manier. Want de kern van de vakantiehuiservaring, en de behoefte aan een onderbreking van het dagelijkse leven, is het verlangen om gewoon samen te zijn. En hun keuze voor het leven in een tiny house heeft hen in staat gesteld om precies dat te doen – ongestoord van elkaars gezelschap genieten in een omgeving met minder afleiding en een rustiger tempo.

Een eenvoudiger leven

Het tempo van het dagelijks leven lijkt steeds verder op te lopen, dus even afstand nemen – waar we het rustiger aan kunnen doen en kunnen genieten van rust en stilte en van elkaars gezelschap, ver weg van de takenlijstjes en verwachtingen van het dagelijkse leven thuis – wordt belangrijker dan ooit tevoren. Voor Cecilie, Bo en Albert betekent dit dat ze het contrast omarmen dat hun leven in het vakantiehuis biedt.

„Alles voelt hier een beetje anders“, zegt Cecilie, „ik weet niet precies wat het is, maar er is geen tv of internet en we horen hier alleen vogels fluiten en er heerst een rustige kalmte. We hebben het altijd op prijs gesteld om even afstand te nemen van de dagelijkse routine en uit de ratrace te stappen, maar we deden dat altijd in het buitenland en hadden nooit echt gedacht dat dit ons hetzelfde zou kunnen bieden.“

> Het draait allemaal om het omarmen van het eenvoudige leven en het wegfilteren van alle overbodige elementen. Hoe minder spullen, hoe beter.

Het leven is gewoon wat eenvoudiger wanneer ze tijd doorbrengen in hun vakantiehuis, en het is essentieel om kleine rituelen te creëren rond de manier waarop het leven daar verschilt van hun leven thuis. Ze maken minder verfijnde maaltijden, ook al biedt de keuken alles wat ze nodig hebben; ze bakken elke ochtend broodjes en Albert heeft daar speelgoed dat zijn gezichtje elke keer weer doet oplichten als ze aankomen – veel daarvan zijn lokale tweedehandsvondsten. “Tweedehandswinkels zijn in Kopenhagen gewoon niet hetzelfde als hier”, benadrukt Cecilie, “dus we zijn altijd op jacht naar verborgen schatten.”

“Het geeft ons zoveel energie om een welverdiende pauze te nemen en eens iets anders te zien dan Amager (red. Kopenhagen)”, zegt Cecilie. En soms draait die pauze niet om een makkelijker leven, meer luxe of een reisprogramma vol belevenissen. Ze maken gebruik van de originele lage aanrechtbladen, roosteren marshmallows boven een vuur in de tuin en nemen niet echt veel mee als ze op reis gaan.

“Het draait allemaal om het omarmen van het eenvoudige leven en het weg laten vallen van alle overbodige elementen. Hoe minder spullen, hoe beter,” benadrukt Cecilie, “als we op reis gaan, vullen we onze koffers nooit helemaal. We proberen echt dingen achter te laten, want het leven is gewoon zoveel makkelijker als je minder spullen hebt. Het heeft echt invloed op je, en dat is een van de redenen waarom we het hier zo geweldig vinden.”

Delen is zorgzaam

In een tijd waarin individualiteit boven alles wordt verheven, wordt een cruciaal aspect van de menselijke aard onbedoeld genegeerd: onze behoefte aan, en het plezier in, het leven in gemeenschap met de mensen om ons heen. Ons openstellen voor een meer gemeenschappelijke manier van leven kan betekenen dat we onze ruimtes met anderen delen, en dat is iets wat zowel Cecilie als Bo als heel waardevol beschouwen.

“We vinden het heel leuk om deel uit te maken van Landfolk en te ervaren hoe geweldig de mensen zijn die via het platform boeken. Het lijkt alsof ze een bewustere keuze maken dan mensen die gewoon via de algemene platforms boeken – mensen die het echt waarderen om in een mooie en persoonlijke ruimte te verblijven. En het is zo fijn om deel uit te maken van een gemeenschap die op deze manier mooie ervaringen creëert,” zegt Cecilie.

Lees meer over verhuren via Landfolk

Je eigen toevluchtsoord vinden, weg van het dagelijkse leven

Cecilie, Bo en Albert hebben de kunst onder de knie om een balans te vinden tussen genieten van hun leven in de stad en het ontvluchten van de drukte om even tot rust te komen en van de tijd met elkaar te genieten. Lees verder om hun inzichten te ontdekken en inspiratie op te doen om de mentale en fysieke basis voor je eigen ruimte te creëren.