Cathrine Wichmand: De magie van het vakantiehuis

Wil je liever Cathrine Wichmand aan het woord horen? Luister hier naar aflevering 5 van de Landfolk-podcast "Sommerhusliv".

Vakantiehuisjes zijn op magische wijze zo ingericht dat ze alleen maar mooie herinneringen bevatten. Zelfs regenachtige dagen zijn gezellig in een vakantiehuisje. Dan halen we de bordspellen tevoorschijn en stoken we de houtkachel op. Daarom doet het ons ook een beetje pijn in ons hart als we het niet meer hebben. En dat was ook niet onze bedoeling.

Het had liefde nodig

In een notendop: we hadden een paar jaar geleden ons appartement verkocht en woonden in het vakantiehuisje terwijl we koortsachtig op zoek waren naar een woning voor het hele jaar. Alles werd voor onze neus weggekaapt: overbiedingen, bedrog en onzin. En toen we eindelijk een huis vonden – via briefjes in de brievenbus – en het kochten nadat we het ’s avonds in de schemering hadden bekeken, zagen we bij daglicht duidelijk dat het liefde nodig had. Het vakantiehuis moest het ontgelden zodat er gerenoveerd kon worden.

En we hebben er geen spijt van gehad. Op zich. Niet op de meeste dagen. Het geluk dat we in het dagelijks leven van de tuin kunnen genieten in plaats van slechts een paar weekenden per maand, maakt ons gezinsleven zo fijn. Maar dan duiken die mooie herinneringen op op de telefoon… Of de zon staat hoog aan de hemel… Of het strand roept. Of het soms te hoge tempo van het dagelijks leven haalt de wind uit onze zeilen. En dan missen we het vakantiehuisje.

Ik herinner me nog zo levendig dat pure geluksgevoel dat ons overviel als we daar waren. We waren betere geliefden, betere vrienden, betere mensen, wanneer we ons terugtrokken in Rågeleje, ver weg van de grote stad. De perfecte yin voor ons yang-leven in de stad. En toen we, amper twee jaar en een pandemie later, moesten beseffen dat we een grotere en gezinsvriendelijkere uitvalsbasis nodig hadden met nummer twee op komst, moesten we het vakantiehuis verkopen. En dat ging niet zonder eerst duizend capriolen uit te halen, om te zien of we het allemaal voor elkaar konden krijgen. Het was de moeilijkste volwassen beslissing, genomen op basis van puur gezond verstand, waarbij het verlangen zo diep onder het tapijt was weggestopt.

De natuurwet van het vakantiehuis

Want dat is wat het vakantiehuisje kan. Zodra je in de auto stapt of op de trein springt, daalt je hartslag terwijl je langzaam het vakantiehuisje nadert. Het is bijna een natuurwet. Je kunt op zo’n plek niet gestrest zijn. Hooguit over de vraag of je nu wel genoeg ijs hebt gegeten.

Voor ons was het juist die wisselwerking die het geniale van het vakantiehuisje was. Het yin was de tegenhanger van ons alledaagse yang. Het contrast. We werden gedwongen om een versnelling terug te schakelen. Gedwongen om te ontspannen. Gedwongen om zo min mogelijk te doen. Gedwongen om meer offline te zijn. Meer in het hier en nu. Het was zo’n groot geschenk – en werkelijk een voorrecht om te mogen meemaken. En de droom is ook dat het nog eens zal gebeuren. Tot die tijd is het plan dat we huren! Vakantiehuisjes huren, en dat op allerlei plekken waar we anders nooit zouden komen.

Want ja, als we echt goed moeten nadenken, zijn er ook wel een paar nadelen aan het hebben van een eigen vakantiehuis. Ten eerste is er het drukke kinderleven met elke zaterdag de handbalhal, verjaardagen en van alles en nog wat. De weekenden zitten al snel vol, en dan kun je ofwel heen en weer pendelen vanuit het vakantiegebied, of je kunt gewoon afzien van de weekendactiviteiten en in het vakantiehuis blijven. Of het vakantiehuis laten staan (en daar een slecht geweten over hebben). Er is onderhoud, zoals bij alle woningen. En maar weinigen van ons hebben de mogelijkheid om ze contant te kopen, dus de maandelijkse kosten voor het huis zorgen er ook voor dat je het gevoel hebt dat je het moet gebruiken (tenzij je het verhuurt – slim!). Dus de kosten per bezoek zijn het meest redelijk (ik ben getrouwd met een opgeleide accountant).

Het leven dat je leidt

En dan is er natuurlijk het gevoel dat je niet zo veel van Denemarken of de wereld ziet, want je moet natuurlijk naar het vakantiehuis om erop te passen (of terug). En dan is er nog de praktische kant, als je op vrijdag vertrekt. Een woning inpakken waar je van maandag tot vrijdag bent geweest, om vervolgens weg te rijden en laat op vrijdag aan te komen. Om een geweldige zaterdag te hebben. Het vakantiehuisje weer inpakken en dan terug naar de stad.

Maar daar is wel een oplossing voor: boodschappenbezorging aan de deur als je bij het vakantiehuisje aankomt. De auto de avond ervoor inpakken, enzovoort, enzovoort. Je leert het wel en vindt je eigen ritme!

En als je de praktische zaken eenmaal onder de knie hebt, is het vakantiehuisje gewoonweg magisch. Het leven dat je daar leidt; magisch. Het tempo, het licht, het geluk; magisch.

Dus op dit moment tellen we de weken en dagen af tot we zelf vertrekken. Weliswaar niet in ons eigen huisje. Maar dat is oké! Misschien zit de magie niet in het huis zelf, maar ontstaat die samen met ons zodra we inchecken? Wanneer de kinderen hun schoenen uittrekken, de wijn koud staat, de barbecue brandt en de zon langzaam ondergaat boven het Deense zomerlandschap. Ik denk van wel.

Fijne vakantie in het vakantiehuis!

Bekijk mijn ultieme bucketlist voor een vakantie in Denemarken